De reden dat mijn hulp wordt ingeroepen is dikwijls omdat de leiding ontevreden is met het gerealiseerde resultaat. En dat komt dan wordt gezegd omdat “ de medewerkers geen verantwoordelijkheid nemen”, “niet doen wat er gevraagd wordt” en “overal een weerwoord op hebben”. Aan mij of mijn collega’s wordt dan de vraag gesteld of we daar een recept voor hebben.

Opvallend vaak hangen bij deze organisaties ook de “ kernwaarden” aan de muur. De top 3 van meest voorkomende kernwaarden die ik tegen kom:

  1. Wij doen wat we zeggen en zeggen wat we doen.
  2. Wij geven elkaar feedback.
  3. Wij zijn integer en respectvol.

 Prachtige uitgangspunten, maar worden ze ook echt geleefd? Dit is natuurlijk de eerste vraag die zich aandient in een situatie als deze. Want wanneer we echt gaan doen wat we afspreken, en elkaar echt waardenvrij aanspreken op resultaat en dan ook nog echt waardenvrij luisteren naar elkaar, dan bevinden we ons in een spreekwoordelijk paradijs. Dan is iedereen gelukkig en tevreden en zijn adviseurs zoals ik en mijn collega’s niet meer nodig.

Terug naar de aarde, de werkelijkheid is dikwijls minder fraai.

Wanneer je als organisatie zegt “ wij zeggen waar het op staat” zeg je tegelijkertijd dat je geen tegenspraak duldt. Ik ken managers die er dol op zijn elkaar de waarheid te zeggen,  maar luisteren en willen begrijpen staat een stuk minder hoog op de agenda. Deze managers kiezen de feiten die hun goed uitkomen en zeggen dan vervolgens “waar het op staat”. Ze hebben hun oordeel al klaar. En wanneer je dan een ander standpunt hebt word je gekwalificeerd als iemand die niet open staat voor feedback.  En dan is de cirkel rond. Door dit patroon maar vaak genoeg te herhalen en te blijven hameren op je eigen gelijk creëer je een angstcultuur. Je zet jezelf en je organisatie op slot.

Zo zonde, want je benut op die manier niet de talenten van de mensen om je heen. Je creëert bange volgers, en jaagt de talentvolle medewerkers weg. Geen groei, geen innovatie, en je zit jezelf in de weg.

Ik ben benieuwd of ik de enige ben die dit soort situaties tegenkomt. Wie herkent dit in zijn eigen organisatie of kent anderen die in zo’n organisatie werken of misschien zelf wel de ongewilde veroorzaker zijn? Ik ga graag met je in gesprek om naar je ervaringen te luisteren. Waardenvrij.

Ruud van Es.